Raveshias's Blog

સપ્ટેમ્બર 16, 2011

મારા મૃત્યુને તહેવાર માની, પ્રેમથી ઉત્સવ બધા મનાવજો!!

Filed under: Uncategorized — raveshias @ 2:38 પી એમ(pm)

મારા મૃત્યુ પછી નાં શોક મનાવશો, આનંદ-ઉત્સવ માની આ દિવસ માણજો!

મૃત્યુ જો કુદરતી હોય તો સૌથી પહેલા મારી આંખોનું દાન કરાવજો,

મારા જીવતા તો ઘણાને દેખાતા કર્યાં મારા પછી પણ એ ચાલુ રાખજો!

બની શકે તો કોઈ મેડીકલ કોલેજને મારા દેહનું પણ દાન કરાવજો!!

વૃક્ષો કિંમતી છે પર્યાવરણ માટે, જો જો લાકડા નાં બાળશો,

ઇલેક્ટ્રિક કે પછી ગેસથી અગ્નિદાહ આપજો!!

મૃત્યુ જો કદાચ અકુદરતી હોય તો પછી મૃત્યુ શૈયા અજમાવજો,

કીડની, લીવર, હૃદય અને આંખો મારા જીવતાજ દાન કરાવજો!!

જીવતા કદાચ કોઈને કામ આવ્યો કે નાં આવ્યો,

મારી મૃત્યુ પછી કામ આવવાની વ્યવસ્થા કરાવજો!!

 

અને હવે મારા મૃત્યુ પામવા પછી કોઈ ખોટા ખર્ચ નાં કરાવશો,

નાં શોક સભા કે નાં ઉઠમણું, એવા ખોટા વહેવાર નાં કરાવશો!!

ફક્ત એક દીવો, એક અગરબત્તી કે થોડો ધૂપ પ્રગટાવજો,

ભૂલે-ચૂકે આંખોમાં એક પણ અશ્રુ-બિંદુ નાં લાવશો!!

જેમ રોજ મારી સાથે જમો છો તેમ, ત્યારે પણ ભાવતા ભોજન આરોગજો,

રોજની માફક આઈસ્ક્રીમ અને મિલ્કશેક બનાવી બધાને પીવડાવજો!!

 

નાં બારમું-તેરમું કે પછી વરસી-છમાસીની પ્રથા તમો અપનાવશો,

મારા મૃત્યુને તહેવાર માની, પ્રેમથી ઉત્સવ બધા મનાવજો!!

ભૂલથી પણ દર્દ અને દુખી ગીતો નાં ગવડાવશો,

જન્મ અને મૃત્ય બન્નેની વાસ્તવિકતા સપ્રેમ અપનાવજો!!

નાં સ્વેત વસ્ત્રો પહેરશો કે પછી નાં કોઈ દાગીના ઉતરાવજો,

હસતે મોઢે મારી આખરી વિદાય સુખદ પ્રસંગ બનાવજો!!

 

આવ્યો ત્યારે ખાલી હાથે આવ્યો હતો, આજે પણ ખાલી હાથે જાવ છું,

નથી કોઈ બેંક બેલેન્સ કે નથી કોઈ મોટા વીમા, તમોને ખાલી છોડી જાવ છું,

નીતિના માર્ગપર ચાલી ઈમાનદારીનો માર્ગ અપનાવજો,

એક નિષ્ફળ માનવી, નકામો પતિ, બેકાર બાપ, કડકો સસરો, નાકામ દાદો,

બેસહાય ભાઈ,બગડેલો બનેવી, કલંકિત કાકો, મગજનો ફરેલ મામો,

આ સઘળા વિશેષણો આજે અહી છોડી જાવ છું,

પણ મારી ભાભીનો લાડકો દિયર હતો એ એક વાત યાદ રાખજો!!

સંપથી રહી, સાથે મળી, પ્રેમથી આપ સૌ જીવન વિતાવાજો!!

મારી ભૂલોને તમો બધા મોટા હૃદયથી માફી આપજો!!

મારા મૃત્યુને તહેવાર માની, પ્રેમથી ઉત્સવ બધા મનાવજો!!

 

Advertisements

ડિસેમ્બર 16, 2009

હું અને મારું મૃત્યુ

Filed under: Uncategorized — raveshias @ 2:22 પી એમ(pm)

નિ:શબ્દ શાંતિ છે ચારે કોર,
એક દીપ આછા ઉજાસ સાથે ટમટમી રહ્યો છે,
 ઓરડામાં કોઈ નથી કેવળ હું છુ,
હા, હું છુ, શ્વેત ચાદરમાં લપેટાયેલો કેવળ હું છુ!
હું એટલે કેવળ મારું શરીર,
મારો આત્મા ઓરડામાં અહીં-તહી ભટકી રહ્યો છે!!
મિત્રો, સગા, સંબંધી આવતા-જતા રહે છે,
કોઈ આવીને હાથ જોડે છે તો કોઈ થોડી વાર બેસે છે,
તો કોઈ વળી પુષ્પ-ગૂચ્છ મૂકી જાય છે કે ફૂલોની માળા પહેરાવી જાય છે! 
તો કોઈ કોઈ’કની પૂછા કરી બહાર ઉભા રહે છે!
બહાર ઘણી ભીડ છે, ઘણા મિત્રો-સંબંધી ભેગા થયા છે,
હું એટલે મારો આત્મા બધાને જોઈ રહ્યો છે, 
બધાને ધ્યાનપૂર્વક નીરખી રહ્યો છે, 
કોઈ’ક ખાસને જોવા ભટકી રહ્યો છે!!
 
બહાર ઉભા મિત્રો-સંબંધીઓમાં ધીમા અવાજે વાતો થઇ રહી છે,
કોઈ ઘડિયાળ સામે જોઇને ક્યારે નીકળીશું એમ પૂછે છે,
તો કોઈને ઉતાવળ છે, જલ્દી કોઈ કામે જવું છે, મોડું થઇ રહ્યું છે!!
મને એટલે મારા આત્માને વિચાર આવે છે, ભાઈ શાનું મોડું થઇ રહ્યું છે?
સાથે હરતા-ફરતા અને મોજ-મજા કરતા ત્યારે તો ક્યારે કહ્યું નહતું કે ‘હર્ષદ’ મોડું થાય છે!
જીન્દગીમાં વહેલા-મોડાનો વિચાર ના કરનારમાટે આજે તમને મોડું થઇ રહ્યું છે??
તો વળી એમ કહે છે, બેઠા છીએ, નીકળશે ત્યારે જશું, 
આખી જીન્દગી સાથે હતા તો આજે હવે શાની ઉતાવળ! 
પણ બધા તો છે અહી, કોની રાહ જોવાય રહી છે? 
ઘરનું કોઈ માણસ આવવાનું બાકી છે?
‘હા’ બાકી છે, બાકી છે આવવાના ‘કાકી’!!
કાકી?
હા હા હા હા
હસવું આવે છે મને, એટલે કે મારા આત્માને!
આખું ગામ અને કદાચ મારા સંપર્કના બધા મને ‘કાકા’ કહે છે!
અરે નહિ, કહેતા હતા!!
અને જે આવવાના બાકી છે એમને ‘કાકી’ કહે છે!
સવારના નીકળ્યા છે, બસ હમણા પહોંચવા જોઈએ, ‘કાકા-કાકી’ સમયના બહુ પાકા!!
આવી જાત-જાતની વાતો સાંભળી મને હંસવું આવે છે,
કે જીન્દગી પણ હવે આજે છેલ્લે છેલ્લે મિત્રો-સંબંધીના સાચા ચહેરા દેખાડે છે!!
કોઈ કહે છે, હમણાં ફોન આવી ગયો, ફાટક પર પહોંચી ગયા, બસ ટ્રેન નીકળે એટલે પહોંચી જશે!
હું એટલે કે મારો આત્મા વિચારે છે કે મને ક્યાં ફાટક નડવાનું છે?
ચાલને જીવ બે ઘડી વધારે સાથે રહેવાશે, ફાટકપર જી આવું!!
અને ત્યાં તો અવાજ આવે છે, આવી ગયા! આવી ગયા!
ઘરમાં અંદર બેસેલા બધા બહાર દોડી આવે છે, 
બહારના બધા અજુ-બાજુ  ઘેરી વળે છે!
સફેદ વસ્ત્રો, સફેદ સાડી, સફેદ બ્લાઉઝ, ફિક્કો ચહેરો પણ ભાષે સફેદ,
આંખોમાં રૂદન, આંખોમાં સૂજન, ચહેરા પર દર્દ, હાંફતો શ્વાસ,
હાથ પકડીને એમને પેલા સફેદ ચાદરમાં વીંટાળેલા દેહ પાસે લઇ જવાય છે,
દેહ્પરથી ચાદર હટાવાય છે,
દેહના નાક્પર રૂના પૂમડા છે, આંખોપર પણ રૂના પૂમડા છે,
કદાચ મારી એટલે કે એ દેહની આંખો ક્યાં’ક અત્યારે લગાવાય રહી હશે!
અને હું એમને જોવું છુ, સફેદ વસ્ત્રોમાં બહુજ સુંદર લાગી રહ્યા છે,
વાહ્હ, કેટલા સુંદર, અતિ સુંદર, એકદમ નિર્મળ, નિર્મોહ!
આવી સુંદર વ્યક્તિને સુંદર પત્નીને છોડીને કેમ જવાય?
જેમના વિના એક દિવસ જીવવો મુશ્કેલ બને છે,
એમને છોડીને આમ એકલા વળી કેમ જવાય?
એમને છોડીને આમ એકલા વળી કેમ મરાય?
‘મરના કેન્સલ’!!
મરના કેન્સલ’, મરના કેન્સલ’ મરના કેન્સલ’
મનમાં બોલતાં બોલતાં પડખું ફરું છુ,
આંખો ખોલી જોવું છુ તો આછા પ્રકાશમાં હું, ‘હું’ છુ અને એમના પડખામાં સૂતો છુ!!
આંખો ખોલી જોવું છુ તો આછા પ્રકાશમાં હું, ‘હું’ છુ અને એમના પડખામાં સૂતો છુ!!

ડિસેમ્બર 13, 2009

Most HOPELESS Attitude of Nokia Care Staff and Services offered

Filed under: Uncategorized — raveshias @ 2:07 પી એમ(pm)

I am a Loyal NOKIA user from last 12 years and have purchased more than 25 handsets time to time with the changing of technology and enhanced quality.

  

Few months back, I purchased an N-97 Nokia Handset which was launched in that particular week. Prior to this I was using E-90 handset which was purchased by me on June 2007, the time it was launched.

 

I never came across any instrument or software failure problem in past 12 years and was very much satisfied with its quality and support.
The people who deal with NOKIA are very much known to me in Mumbai and Valsad district as all they know that I am fond of good quality ‘Hi-Fi’ Handsets.

 

I always carry high respect and regards for all NOKIA products, its ‘Sales Network’ (Nokia Priority) and ‘Service Network’ (Nokia Care) till the time I faced a worst incident with ‘Nokia Care’ Centre at Jamnagar on 27th November 2009.

 

The incident is like this:

 

I was travelling to ‘Saurashtra’ region of Gujarat state on a social visit during 24th November 2009 to 28th November 2009.

 

I was stationed at Jamnagar on 26th Night and used my N-97 mobile up to midnight and early hour of 1.00 a.m. of 27th.

 

I slept somewhere at 2.00 a.m. after checking my E-mail by using my N-97 handset. Up to this time my handset was working perfectly.

 

At early 6.00 a.m. of 27th, a phone call from my Umargam came and I tried to receive that call but as the ‘Touch Screen’ system of mobile was not working, I could not receive that call and my handset kept ringing and ringing.

 

I could not understand the problem and ‘switched off’ the handset and again ‘switched on’ to call back my plant but with a great shocking surprise the ‘Touch Screen’ was not working!!

 

I again ‘switched off’ the handset, removed the Battery and removed the Sim Card, and again ‘switched on’ handset after inserting battery and Sim card.

 

But my N-97 Touch Screen didn’t work!!

 

And I was helpless as I was not able to excess any contact information from mobile and communicate with my known people in Jamnagar.

 

There was NO external damage, NO scratch or mark on phone, I concluded that this must be a ‘software’ problem and any Nokia Care centre can fix it.

 

I was supposed to travel to attend a wedding ceremony at ‘Khambhalia’ so I left for Khambhalia and checked there to get the contact information of nearest Nokia Care service centre. I was able to speak to Nokia Care (Shree Service) at Jamnagar and fixed an appointment at 3.30 p.m. with a request to attend my handset without any delay so that I can travel to my next destination Porbandar.

 

I left Khambhalia at 2.00 p.m. and reached Nokia Care at Jamnagar at 3.00 p.m. and explained my problem to lady on the ‘Receiving Desk’. She inspected my handset, checked with the technicians and suggested me to get the ‘back-up’ of my saved data and contacts.

 

Following her instruction I searched for some better place where I can take the ‘back-up’ of my handset. I was able to find a very renowned Mobile Handset Shop named ‘Yash Mobile’ in nearby area and a Nokia Sales representative helped me to take back-up. The Nokia sales representative suggested me to ask the confirmation of ‘FIXING’ the problem at Nokia Care Service Centre as N-97 being an expensive Handset.

 

I handed over my handset at Nokia Care somewhere at 5.40 p.m. with an assurance given by the lady at ‘receiving desk’ that they will rectify and fix the handset. She inspected the exterior appearance of my handset and agreed that there was NO external DAMAGE visible.  As I wanted to travel to Porbandar, she told me to collect handset by 6.45 p.m. with a reason their online system go ‘off’ at 7.00 p.m. She gave me Job Sheet bearing number: 533504867/091127/44.

 

I was called at 6.30 p.m. and the delivery counter boy handed over me mobile and told me to sign the ‘Job Sheet’. The instrument was NOT locked properly and its appearance was like as it was handled very roughly.

 

I asked the delivery boy and he replied me roughly that they don’t have ‘TIME’ to take care of such small things!!

 

I asked about fixing the problem and he replied me that its repair cannot be done by them and they have to send handset to New Delhi workshop.

 

While inspecting the handset, I found that the screen was having a BIG SCRATCH on its surface. I told that delivery man about this that this was scracthless and free from exterior damage when given for fixing and how this happened?

 

He told me that such small things can happen and if I leave handset at Jamnagar, they will get it repair at New Delhi without any cost under warrantee. As I live in Mumbai and Umargam, I cannot leave the handset like that so I requested the delivery man to give me a copy of Job Sheet with all details. For which he refused to do..

 

Forcefully I wrote all details of delivery status of handset on Job Sheet and took zerox copy of it and asked him to put stamp of his company what he refused to follow!!

 

I took my handset and zerox copy of Job Sheet and walked out of Nokia Care..

 

Do you know how the appearance of this NOKIA CARE Service Centre was??

 

A room of 8 feet X 7 feet area with height only 7 feet! In between this there was 3 front desk with receiving, explaining and delivery counter. Behind that, there was a small un-tidy table where 3 so called technicians were sitting without any proper arrangement to repair or handle handsets. Sometimes screws were going down; some time the panel and sometime the handsets!!

 

The staff was very rough and rude as such as they were obliging their customers!!

 

And the height of this story is:

 

Just I stepped out of this centre and I faced one gentleman who was coming down from the upper level of this center with a smile on face!

 

Unknowingly our ‘eyes’ clicked to each other and he exclaimed that at last his broken screen of N-97 handset was replaced!

 

He was not knowing that I was there as a ‘victim’ of replacement of his broken screen, I asked him that how this can happen as they do not have stock of such expensive mobile spares and skill to repair?

 

He told me with a BIG smile that everything is possible for him and he have very GOOD influence on this Nokia Care Franchise Management!!

 

I rushed inside the service centre and all staff was gone and that delivery counter man told me that I can do whatever I feel!!
So this is NOKIA CARE!!

 

I am a renowned businessman of my area and have contacts everywhere, so I have decided to publish this story on each and every media available!!
Nothing else I can do as I am the victim of ‘so called’ NOKIA CARE expertise in India!!

 

What do you think??

 

Thanks for reading this blog with patience

Harshad Raveshia

ડિસેમ્બર 12, 2009

Hello world!

Filed under: Uncategorized — raveshias @ 11:42 એ એમ (am)

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Blog at WordPress.com.